آبــ ریـ ــــزان

یک کربلاء ع ط ش . . .!

آبــ ریـ ــــزان

یک کربلاء ع ط ش . . .!

آبــ ریـ ــــزان

.....کناره‌گیر در دنیا، همانند کناره‌گیری کوچ‌کننده از آن،

و نگرنده به دنیا، به دیدة ترسندگان از آن،

آرزوهایت از آن (دنیا) بازداشته شده

و همت و تلاشت از آرایش‌هایش برگرفته شده،

از شادمانی‌اش به سان چشمی که بر آن چیزی بخورد و

آب‌ریــــ ـــزان

شده و بسته گردد،

چشم پوشیده و اشتیاقت در مورد آخرت شناخته شده و مشهور است.....

قسمتی از زیارت ناحیه ی مقدسه،

در وصف ثارالله ....

از زبان ِ آقای زمانمان...

.


اَللّهُمَّ یا رَبِّ نَشکوُ غَیبَةَ نَبِیّنا وَ قِلّةَ ناصِرنا،


وَ کَثْرَةَ عَدُوِّنا و شِدَّةَ الزَّمانِ عَلَیْنا،


وَ وُقَوعَ الفِتَن بِنا وَ تَظاهُرَ اْلخَلْقِ عَلَیْنا،


اَللّهُمُّ صَلِّ عَلی محمّد وَ آل محمّدٍ


وَ فَرِّج ذلِکْ بِفَرَجٍ مِنْکَ تُعَجِّلُهُ،


وَ نَصْرٍ وَ حَقٍّ تُظْهِرُهُ....




پیوندهای روزانه

یک نگه افکن همه هستم بگیر ...

آخر تمام روضه ها ،
یک "اما" میگذارند و از خودت می خوانند ح س ی ن ...
ته ِ تمام روضه ها به تو میرسد ...
و من میگویم از روضه ی اصغر سخت تر و جانکاه تر،
روضه های توست...!
که روضه ی تو انقدر عام است،دربر میگیرد روضه ی تمام بنی هاشم و اصحابت را ....

چرا که تو،
از عباس تنها تری ...
از زینب شرمنده تری ....
از اصغر دل شکسته تری ....
از اکبر اربا ارباتری ...
از رقیه دل خون تری ...
از مسلم مظلوم تری...


و این داغ تو هیچ وقت در دل من آرام نمیگیرد ....
تا زمانی که خودم کنارت ساکن شوم ...پنجره ی خانه را به رویت باز کنم ...
و نسیم گنبدت را نفس‌ بکشم ....

من همان گدایی ام که خودش را به در و دیوار میزند تا شاه سرزمینش را ببیند و
وقتی به او میرسد،تنها چیزی که از آن همه جلال و جبروت طلب میکند،
یک دانه پرتغال است .... !!!

و من "همین" قدر برایت دیوانه ام ح‌ س ی ن .....
.
.
یک عاشق چه میخواهد جز این که ده شب معشوقش را صدا بزند ... ؟؟؟



+مثل من زیاده...مثل تو دیگه پیدا نمیشه . . .

انگار که تمام روز را دوکوهه بودم .... !!

به هیچ کجا جز آنجا فکر نکردم ....
تمام روز ،
فکرم زیر درخت کنار ساختمانش پرسه می زد ....

راه افتادم بروم جایی که بوی آن جا را دارد ...
ترسیدم از آن جا رفتن هم .....

کل امروز ،
به ب غ ض گذشت .....
بغض ِ تنهایی .....

کاش محرم زود تر برسد ...

جایی را ندارم که این همه بغض را خالی کنم ....

+کسی میگفت دوکوهه ،
عمو محمود من را دیده ...


.
++پدر وقتی این حالم را دید ،
به زور مجبورم کرد تا ماشین بشورم !!!!
می گوید من را بد عادت کرده .... !!
میگوید آب برای روح خیلی خوب است و من را از این مستی بیرون میکشد !!!
اما وقتی دید که من از حواس پرتی دارم داخل ماشین را خیس میکنم ،
ترجیح داد باز هم به بد عادت کردن من و کارواش ادامه دهد ... :/

نسیمی آشـ ــنا از سوی گیسوی تـــ ــو می آید ....

نــ ـــفـــس هایم گـــوآهی می دهد بــــوی تـ ـــــــو می آید . . .


+خوش آمــدی محــرمــ من ...

سوختم!خاکسترم را باد؛برد ...

حرف زیاد زدم !

شاید بیدار شویم ...

شاید کسی از اینجا رد شد و صدایی شنید و

توانست به جایی برساند ...

.

یا امیری...

از یک عالم سنّی در مورد امام علی علیه السلام سوال کردند:
"ما تقول فی علیّ؟"
(در مورد علی چه میگویی؟)
پاسخ داد :
" چه بگویم درباره ی کسی که دشمنانش از روی حسد و بغض و دوستانش به سبب ترس وتقیّه ازدشمنان ، فضائلش را کتمان کردند ، اما از بین این دو کتمان آنقدر فضیلت خارج شده است که مشرق و مغرب عالم را پر کرده است!"

عیدتان مبارک :)
.

+کم حرف شدم...بیشتر میشنوم تا بخوام بگم....
بیشتر احتیاج به "شنیدن" دارم...
هر چقدر هم کسی برام حرف بزنه،حوصله ام سر نمیره ...

روضه های پریشان ِ عرفه !

میدانید امسال چه میگفت ... ؟؟
میگفت
"آدم باید عرفه،کربلا باشه ...
محرم، کربلا باشه ...
اربعین، کربلا باشه .......

پشت سر،مرقد مولا ....
رو به رو،جاده و صحرا ......"

میدانید من چه میگویم؟؟؟
من میگویم آدم باید همـــــــــــــــیشه کربلا باشه ....!!
.
.
من،
یک روضه ای را یکسالی جا ماندم ...
همانی که عزمم را جزم کرده بودم تا هر طور شده آن شب،پایش بنشینم ...
نشد !
دو سال است که عرفه،
مطیعی برایم همان را میخواند ...

"لالا لالا ... عموش رفته آب بیاره ...."....
.
.
اصلا عرفه،
برای حسین گریه نکنی؛
میخواهی برای که گریه کنی .... ؟؟؟
عرفه،
مآل ِ اوست ....
.
مطیعی میگفت:
"خدا توی عرفه اول به زائرای کربلا نگاه میکنه..."

من میگویم
"خدا همــــــــــــــــــیشه اول به زائرای کربلا نگاه میکنه..."
.
.
عرفه، آرام گرفتم ....
هر چقدر دلم خواست گریه کردم ‌‌‌...
هر چقدر بغض از اعتکاف تا به حال مانده بود در گلویم را خالی کردم ...
خدا میداند که شبی که شهید آوردند،
بیشتر از همه دلم پُر بود ...
بیشتر از همه دلم میخواست سر بگذارم روی تابوت شهید ...

هر چقدر هم که چراغ های اتاق را خاموش کنی و برای خودت گریه کنی ،
گریه ی روضه های حسین نمی شود ....

+و تو چقـــــدر نزدیکی محرم ....!
کم کم باید لباس مشکی بگیرم .....
کم کم باید آماده شوم ...

زیر آسمان روستا داشتیم راه می رفتیم ...
مرضیه یک آه ِ از ته دل کشید...
_تو رو خدا دعام کن فاطمه ...کربلا...

حرف دلم را زد ...
چیزی نگفتم ...

نوبت به قرعه کشی کربلا رسید ...
دل توی دلم نبود ...
میدانستم هیچ جوره لایق نیستم ...
این را هم میدانستم که دلم دیگر طاقت ندارد ...

اسم نفر اول را خواندند
"خانم مرضیه اسدی..."
مرضیه را بغلش کردم ... از تمام وجودم خوشحالش شدم ...
قطعا کربلا جای امثال ِ مرضیه هاست ...

اسم بعدی را خواندند...
اسمم توی گوشم پیچید...
از زبان ِ کسی که برگه های قرعه کشی دستش‌ بود ...
داشتم درست میشنیدم .... ؟؟؟؟
وقتی فهمیدم درست شنیدم که مرضیه دستم را زیر چادرش کشید و
"فاطمه کربلا....کربلا..."
از دهانش‌ نمی افتاد ...


حالا آمدم اینجا تا ثبت کنم که برای بار‌ چهارم،
درست همان لحظه ای که التماست کردم،
جوابم را دادی ...
آمدم ثبت کنم که صدایم کردی کنار خودت ...
شاید ،
این،
همان دفعه ای باشد که منتظرش بودم ...

حالا که تنها شده ام و وقت فکر کردن دارم،
کم کم دارم می فهمم که چه شده ...
دارم میفهمم که نگاهم کردی تا برگردم همان جای همیشگی در حرمت . . .
جای جای ِ حرم ،
اشک هایم را یادگاری‌ بگذارم ....
از هر دری که دلم میخواهد وارد شوم . . .
برگردم و ببینمت . . .
برگردم و با تو زندگی کنم ...
زیر آسمان تو نفس بکشم ...

آه ح س‌ ی ن ...
نمیدانی که وقتی از بین ۸۰ نفر 
اسمت را برای کربلا بیرون میکشند،
چطور‌ روحت روی ابر ها می دود . . .
نمیدانی که وقتی صدا میکنی،
صدایت چقدر قشنگ است ...
نمیدانی که وقت ِ درماندگی،
بودنت چه حسی دارد . . . .
نمیدانی ....
.

تا زمانی که رسیدن به تو امکان دارد،
زندگی درد ِ قشنگی است که جریان دارد ....
که جریان دارد ...

میروم بلکه مرا این سفر آرام کند ...

هر‌ روستایی
آسمان خاص خودش را دارد ....
هر روستایی
عبرت های خودش را دارد ...
هر‌ روستایی
یک دنیا که نه ..‌
یک "آسمان" است ...
با د ر د های خودش ....
و تو
ه ی چ ی
ن ی س ت ی ....

وسیله ای ...
و آمده ای در حد کم توانی ات ،
آسمان روستا را روشن کنی ....
ستاره های روستا ،
دستت را بگیرند ...
دور ستاره ها بگردی ....
به چشم های خندان ِ ستاره ها بخندی ...
از ته ِ تهِ ته ِ دلت . . .
شب ها
خیره به ماهی بمانی که هیچ آلودگی‌ جلوی آن پرده نکشیده ...
و ....
با ستاره ها
برای ح س ی ن ،
بخوانی ...
چشم هایت اشک را قورت بدهند و در دلت بریزند ....

قصه ی غصه های ح س ی ن را
با بغض،
برای بچه ها زجه بزنی ...

"امیری حسین..." را تمام دنیایشان کنی ...

مهر ح س ی ن را
در دل هایشان زنده کنی ....

و این تازه اول راه است ...
ایران،
روستا زیاد دارد ...
ایران،
حالا حالاها کار دارد ....
باید زکات دارایی های شهرهایمان را در روستاها بدهیم ...
بعضی هایمان
شادی هایمان را مدیون سختی های روستایی ها هستیم ...

+با آتش به اختیار،
فاصله زیاد دارم ...

غم انگیزترین حالت تهران...

سفر ،
کوتاهش خوب است ...

چمدان بستن ،
همانقدری خوب است که چمدان را باز کردن ، بد !!!

حالا یک چمدان این وسط پهن است و من ،
به جای فکر کردن به جمع کردن وسایلم ،
دارم فکر میکنم این چمدان قدم به قدم کربلا با من بود ....

چقدر من این چمدان ِ یک نفره ام را دوست دارم ...
دارم فکر میکنم وقت هایی که میخواستم بروم حرم ،
چقدر درش را با عشق باز میکردم و لباس انتخاب میکردم ...

صف های گشت حرم چقدر حسش خوب بود ...

هر قدر هم که گـ ـرمـا صورت را میسوزاند...!!

پنکه های بزرگ بین الحرمین که از بیشتر از باد زدن ،
آب می زد به صورتم ....

توی آن داغی ِ تند و وحشی ِ عراق ،
هیچ وقت از گرمایش فرار نکردم!!!

کفش هایم همیشه گوشه ی آن جا جا خوش میکرد و پاهایم از گرما روی سنگ های سفیـــــــــــد میسوخت ...

گرم بود ... اما همه چیز در عین ِ بلوا ،
آرام بود .....

همه جا خلوت بود ....
انگار که تنها بودم ...

نمیدانم چطور در آن آفتاب ،
پرچم گنبد را باد تکان میداد .....
گمان نمیکنم اصلا نسیمی بتواند در آن گرما بوزد ....
چه کسی تکانش میداد .... ؟؟....

چه شد به اینجا رسیدم ؟؟؟

ها !
میخواستم بگویم از گرمای تهران ،
حالم به هم میخورد ....
گرمای تهران ،
از صدتا سرما بیشتر غریبه است !!
از تابستان ِ سپری شده ام در مترو بیزارم .....
دلم نمیخواهد آدم های غریبه را ببینم ....

چرا تهران باید انقدر شلوغ باشد ....

در دلش انقدر غم و غصه و بدبختی خوابیده باشد.....


خوب است که محرم می آید ...
و من میتوانم سرم را پایین بیندازم و خودم را گوشه گیر تر از همیشه کنم و در اتاقم را جز برای تو باز نکنم .....
خوب است که محرم می آید و من میتوانم خودم را کنار تو پیدا کنم . . .

محرم که می آید
بعدش اربعین می آید ...
اربعین می آید ....


+بعد از فهمیدن این که کلمه به کلمه ی حرف ها در مترو،زیر نظر است ،

حس کردم امنیت گفتن چند جمله ی ساده را هم بین این جماعت ندارم !!!!!چه برسد بخواهم حرف خصوصی بزنم !!!!!

جداً یک فکری به حال فرهنگ مردم تهران کنید !!!

تهران ، رو به زوال است !!!

عراق ، جنگ نظامی به خودش دیده ... ما ، جنگ زده ی فرهنگی شده ایم....

کدام ویران تر است .... ؟؟؟

وز پی ِ دیدن او دادن ِ جان،کار من است ...

دوریم اما ...
هنوز میتوانم دل تنگت شوم ...
دورم اما
هنوز به خودم اجازه میدهم اسمت که می آید ، زیر و رو شوم ....

دوریم ....
اما هنوز طعم ِ شیرین ِ با تو بودن را فراموش نکرده ام ....

دوریم ... اما
هنوز برایت اشک میریزم . . .

دوریم اما ....
با خودم فکر میکنم که اگر دوباره برگشتم
چه بگویم .... ؟؟؟

دوریم ....
اما هنوز مقتل را باز میکنم ....
دوریم ‌...
اما هنوز روضه گوش میکنم .....
دوریم ...
اما هنوز برایت مینویسم .....

دوریم .... اما ...
هنوز دوستت دارم ....
عاشقانه .....

دوریم ... اما ...
چه بگویم ...؟؟؟
که هر دردی دارم از این دوری میکشم .....


بر میگردم یک‌روز ...
برای همیشه ...
پایان میدهم به نفس های حشو خودم...
خانه ام را کنارت بنا میکنم ...
پنجره اش را‌ به سمت تو باز میکنم ....
هر کسی را در این دنیا کنار میگذارم . . .
مسیر روزانه ام را تا تو می کِشم . . .

بر میگردم یک‌روزی ....
دست ِ خالی برمیگردم ...
تا تمام دست هایم را
"تو"
پُر کنی . . .


جمعه و این همه دلگیری ... ؟؟؟؟
اگر کربلا بودم
جمعه هم روزی بود به شیرینی ِ ۵ شنبه ها...!!!

این همه نوشتن میخواست .... ؟؟؟؟
دلم تنگ شده ح س ی ن ....
ت ن گ . . . .
شد یک سآل . . . .
اعوذ بالله من الدلتنگی ....من الاین یک سال !!!!!!!!

انگار که همین دیروز بود . . .
که در ورودی شهر
دست هایم را به شیشه چسبانده بودم و به زهرا گلدسته هایت را نشان میدادم . . .
انگار خوشبختی همین دیروز بود . . .
و این قانون ِ تلخ ِ دنیاست ....
روز های خوب،
زود تمام میشوند و تو میمانی با زجر‌ِ روز های تلخ ِ طولانی . . . .

بودنت حس عجیبی است که دیدن دارد ...

راه بیفت ....
کوچه های کربلا را باید "شبانه" طی کنیم ...

وقت نداریم...
باید برایت بگویم ...
باید هر چه سریعتر از این یکسال برایت بگویم....
حرف ها دارند خفه ام می کنند ...
بجنب که اگر نگویم و نشنوی،
معلوم نیست روحم با خودش چه می کند ....!!

نگاه کن تاریخ را ...
حالا تو ،
تنها کسی هستی که وقتی برایش از کربلا میخوانم،
از عمق چشم هایش
می فهمد عمق وجودم چه آتشی گرفته .....

بگذار فردا فقط مرور کنیم . . .

از همان لحظه ی اول ِ آشنایی را تا لحظه ی آخر توی اتوبوس که سرت را به شیشه چسبانده بودی و میگفتی که عاشق کنار شیشه نشستن هستی آن هم در شب ....!!

نمیدانی که مرور خاطرات عزیزت،
با عزیز ِ جآنت ،
چه لذتی دارد وصف ناشدنی ....

فردا میخواهم فقط نفست بکشم ....
بوی آشنای کربلا را میدهد چشم هایت ...

گفته بودم ... ؟؟؟؟
هارمونی ِ چشم هایت،
روسری ات و
نخل های بین الحرمین،
چقدر عکس هایت را دوست داشتنی کرده ....
درست مثل خودت ...
دوست داشتنی...
دوست داشتنی ....
دوست داشتنی .....

ای بغض فروخورده . . .

همه چیز تمام شده بود ...
مانده بود خداحافظی و بدرقه کردنش ....

با همه خداحافظی کرد ...
من ماندم فقط ...
ایستادم مقابلش ...
ب غ ض بود که حالا حمله کرده بود . . .
ازم خواست گره شنلش را ببندم ...

دستم رفت سمت بندها اما می لرزید . . .

دستم ناگهانی خیس شد ...
سرم را بالا گرفتم ...
اشک هایش بود که راه افتاده بود ....
چشم های درشتش بالاخره راه داده بودند به اشک ها ....
بغلش کردم . . .
از آن بغل ها که بین سختی های اعتکاف،
من را کناری‌کشید و آرامم کرد . . .


انگار که عزیزت را بخواهند ازت جدا کنند ....

داشتم فکر میکردم
رفیقم،
چقدر غریبانه رفت ....
چقدر دلم میخواست یک دل سیر جلوی چشم هایش اشک بریزم ....
اما از آن وقت هایی بود که :
"ای بغض فروخورده مرا مرد نگه دار .....

  تا دست خداحافظی اش را بفشارم . . . ."
.
+حس کردم دارم کوه جا به جا میکنم
وقتی بی توجه به حرف های پریسا ،
چندتا سوال روتین پرسیدم و راهی اش کردیم . . . .
.
از ته ته دلم
به ح س ی ن
سپردمت . .‌ .
پری جان ِ من ....

بیست !

بچگی تر ها (!!!)
شب ها موقع خواب باید دستش را به من می داد ....!
بچگی ها
روی پایش می خوابیدم ...
خوب به یاد دارم ...
انقدر نگاهش می کردم تا خوابم میبرد ...
مثل همه ی بچه ها!

از همان بچگی،
بودنش موقع خواب؛
آرامش بود...

تا نمی آمد،نمیخوابیدم ‌...

بد عادتم کرده ای دیگر ....

حالا که مثلا کمی بزرگ شده ام،
شب ها تا ساعت هـــــــــا بیدارم ...!
انگار که هنوز عادت نکرده ام بدون دستت بخوابم ...

می دانی ....

زندگی آن موقع ها خیلی بهتر بود ....
اندازه ی همان روزها
بهت احتیاج دارم ...
بیشتر...خیلی بیشتر ....

من میترسم از این دنیا ...
گیر افتاده ام ...

میگفت ۲۰ سالگی ؛
نقطه ی صفر است ....
هر چه فاصله میگیری ،
زندگی‌روی بدتری از خودش را به رخ میکشد ....

نمیدانم از فردا به بعد را باید چطور‌ زندگی کنم ...
چطور زندگی کنم تا وقتی روزهای نفس کشیدنم را میتکانم،
حسرت؛
دلم را پُر نکند ....

راستش را بخواهید،
هنوز به بیست نرسیده
حسرت است که از سر و رویم بالا میرود ....
میدانم که ۲۰ سآل ،
کم نیست برای "آدم" شدن ...
برای وقت هدر ندادن ....


اما
دوست دارم طور دیگری با دلم تا کنم ....
طوری که خدا را خوش بیاید . . .
او راست می گفت ...
20 سالگی ؛
نقطه ی صفر است .... !


+تولد امسال
فرق ِ دیگری دارد با سال های دیگر ...
نه ‌... ؟؟؟


+آقا من همیشه از بچگی دوست داشتم 20 سالم باشه :/
الان مغزم باور نمیکنه که 20 سالشه !!
یه کم زود از راه رسید فکر کنم !!

اندر دل من درون و بیرون همه اوست...

پدر بالای سرم ایستاده بود ...
اخم هایش در هم بود!
تا نگاهم را میدید میخندید ...

میفهمیدم که زورکی‌ میخندد تا من بیشتر از آن سکته نکنم!!!

با هر فشاری به فکّم ،
شانه ها و قفسه ی سینه ام بالا می آمد از ترس!!
دکتر شانه هایم را میخواباند ...
نمیدانست حواسش‌ را جمعِ من کند یا آن لعنتی !!

دائم حرف میزد ....
انگار که بچه ی دوساله را آرام میکند ...
_تو که دختر شجاعی بودی!!
تو از این چیزا نمیترسیدی که ...


از حرف هایش خنده ام گرفته بود ...
هم داشتم سکته میکردم هم میخواستم بخندم!
بنده ی خدا به چرت و پرت گفتن افتاده بود :/
او که از قبل مرا نمیشناخت...
چطور داشت میگفت که من شجاعم؟؟

میدانید ....
یک وقت هایی،
همین حرف های خنده دار است که آرام میکند ...
همین چرت و پرت هاست که نیاز داری ...
یکی باید توی گوشت بخواند
"تو نباید بترسی....
باید نفس عمیق بکشی..."

یادت بیندازد که "باید" نفس بکشی ....
برای این که زنده بمانی حتی وقتی قلبت زدنش کند شده و توی دهانت پُر از خون،باز هم این "جبر" است که باید نفس بکشی. . .
تازه وقتی‌ نفس عمیق‌ کشیدی تشویقت هم بکند با یک‌
"آفرین دختر‌خوب!!!"

میگویم کسی بود که حین زندگی
دائم در گوشمان همین ها را میخواند خیلی خوب بود :)
درست همان لحظه ای که از سختی ها
دهانت پر شده از خون‌.....
و تا میگویی درد دارم،
یک آمپول بی حسی خالی کند تا عصب فکت!! بلکه فقط صداهای وحشتناکش‌ را بشنوی . . .

+کمی دیر اما
مردادتان مبارک‌:)